Een dag vol warmte, aandacht en bijzondere momenten
03-04-2026
Vanmiddag begon deze bijzondere dag al met een warm moment…
Bij het ophalen van mevrouw van Klinken in de ZuiderMarke stonden de zusters van afdeling 2 allemaal klaar om haar uit te zwaaien
Een liefdevol gebaar dat liet zien hoeveel zij voor hen betekent
In het prachtige plaatsje #dwingeloo vond vervolgens een wel heel bijzondere wens plaats…
Samen mochten wij aanwezig zijn bij de generale repetitie van #The #passion
Dankzij de begeleiding van Michiel namens de #NCRV werden we zelfs dwars door het indrukwekkende decor gereden
Een ervaring die voor de meesten onbereikbaar is, maar vandaag werkelijkheid werd
Tijdens het zingen ontstond er een ontroerend moment…
Roxanne Hazes maakte even contact en zwaaide naar mevrouw Van Klinken
Een klein gebaar… met een enorme impact.
Een moment dat haar zichtbaar raakte en niet snel vergeten zal worden
Vandaag was een dag van verbinding
Van gezien worden
Van voelen dat je ertoe doet
Dankbaar dat wij dit samen mogelijk mochten maken
Dankzij de vrijwilligers
Janderk Bianca ,
Saskia en Rick
Soms zit geluk in één dag… een dag die je voor altijd meeneemt in je hart
31-03-2026
Vandaag, zoals mevrouw Ensing-Ottens aangaf, een fantastische dag op Ameland
Na een intense periode van zelfstandig wonen naar De Zuidermarke moest zij ook afscheid nemen van haar geliefde man
Daarnaast leeft zij met Parkinson, wat haar dagelijks leven kwetsbaar maakt
Een lieve, zorgzame vrouw, die altijd voor anderen klaarstond
Vandaag mocht het eens om háár draaien
Samen met haar kleindochter Marije
Ondanks de regen verschenen er onderweg prachtige regenbogen
In Holwerd gingen we aan boord van de boot richting Ameland
Bij aankomst, tussen wolken en zonnestralen, begon het genieten
In Hollum werd er gewinkeld
Bij de kledingwinkel vertelde mevrouw:
“Het is al 5 jaar geleden dat ik heb gewinkeld…”
Ze vond een mooie blouse en haar glimlach zei alles
Daarna nog langs de kaasboer voor heerlijke walnotenkaas
Genieten zat in de kleine dingen
We bezochten de vuurtoren en gingen door naar de zee
Daar was rust… en dankbaarheid
Bij Beachclub The Sunset genoten we van muntthee, koffie en een heerlijke tosti
Een moment van samen zijn, van lachen en even alles loslaten
Op de terugweg en tijdens de overtocht werd er zichtbaar genoten samen uitkijken over de zee
Terug op het vaste land reden we richting Emmen , naar De Zuidermarke .
Soms zijn het niet de grote dingen, maar juist deze momenten die het leven zo waardevol maken
De wens werd met liefde verzorgd door
Annet en Bianca
Vandaag begon met een herinnering… en met een belofte.
27-03-2026
Deze wens was oorspronkelijk bedoeld voor George.
Een man met één grote wens: nog één keer genieten, nog één keer naar buiten, nog één keer het leven voelen.
Maar het leven besloot anders…donderdag is
George overleden.
De Familie sprak iets bijzonders uit.
Als hij zelf niet meer zou kunnen gaan, dan gunde wij zijn wens aan iemand anders
Dat zegt alles over wie George was… een warm, liefdevol mens.
En vandaag… hebben wij die wens in zijn naam gedragen.
Voor George.
Vandaag stond Alie centraal.
Alie verblijft in de Runde van de Horst #treant
Door haar ziekte en scoliose is zij genoodzaakt om altijd op bed te liggen…
Naar buiten gaan…
Dat is voor haar geen vanzelfsprekendheid meer.
Maar vandaag werd anders.
Samen met het zorgpersoneel hebben we Alie voorzichtig overgeplaatst op de brancard
We hebben haar zo comfortabel mogelijk neergelegd
Klaar voor een bijzondere reis…
Onze nieuwe vrijwilliger Saskia liep vandaag voor het eerst mee
En wat begon als een kennismaking, werd een dag vol diepe, intense gesprekken
Gesprekken die raakten… die binnenkwamen…
Alie gaf tijdens de rit aan:
“Dit is voor mij zó intens geweldig… ik kom nooit meer buiten.”
De emoties liepen hoog op…
Tranen van dankbaarheid rolden over haar wangen
Onze bestemming: #tierpark #Nordhorn
Waar we warm werden ontvangen door het geweldige personeel
De zon scheen…
En daar lag Alie… met haar gezicht in de zon
Voelend… genietend… levend…
“Wat vind ik dit fijn…” fluisterde ze
We namen haar mee langs de alpaca’s
De lammetjes
De herten
De wolven
En de ooievaars
Overal waar we kwamen, voelden we warmte
Mensen die hielpen
Deuren die voor ons open gingen
Bij de vogelvolière keek ze vol verwondering
En met een leeuwenknuffel in haar armen
Straalde ze als nooit tevoren
Samen hebben we gelachen
Samen hebben we gehuild
Samen hebben we gegeten en gedronken op het terras
Een dag vol kleine geluksmomenten…
Die voor Alie zó groot waren
Aan het einde van de dag brachten we haar weer terug naar de Horst
De zorg stond ons al op te wachten
Samen hebben we haar weer comfortabel in bed gelegd
Een warme afsluiting…
Met een dikke knuffel van
Annet
Bianca
en Saskia
Alie…
Wat ben jij een mooi mens
Met een hart op de juiste plek
En terwijl deze bijzondere dag eindigde…
Ging het verhaal door…
Bij #hotelhetwitteveen
Wachtten twee jonge heldinnen op ons:
Zoë & Noa
Met een groot hart hebben zij maar liefst €700 opgehaald
Voor de Wensambulance Zuid-Oost Drenthe
Zoë organiseerde een bingoavond
Met prachtige prijzen
En schonk de volledige opbrengst aan de stichting
Twee jonge meiden…
Met een boodschap die raakt
Een gebaar dat laat zien dat liefde
En betrokkenheid
Geen leeftijd kennen
Vandaag was een dag met een traan
Maar vooral met heel veel liefde
Een dag die begon met afscheid
Maar werd gevuld met betekenis
Voor Alie
Voor iedereen die erbij was
Maar boven alles…
Voor George.
“Als ik niet meer kan leven zoals ik dat wil, dan is het mijn tijd om te gaan.”
23-03-2026
Woorden van een krachtige vrouw. 96 jaar oud. Een leven lang een bezige bij, altijd in beweging, altijd actief.
Sportief, bewust en gezond geleefd, en diep verbonden met de natuur. Een echte natuurvrouw, lid van de natuurvereniging, genietend van alles wat groeit en leeft.
De afgelopen periode werd zij met liefde verzorgd in het Zorghotel Hoogeveen.
De warme zorg van zusters Hennie en Amber betekende veel voor haar.
Vlak voor vertrek nog één moment samen… een foto, een herinnering voor altijd.
Daarna het emotionele weerzien met haar dochter Alice en schoonzoon Peter. Tranen, maar vooral liefde.
Pure verbondenheid. Alles wat gezegd moest worden, zat in blikken, in aanraking, in stilte.
Wij mochten haar begeleiden op haar laatste reis… terug naar huis.
Geen gewone rit, maar een reis vol betekenis. Een reis van loslaten… en thuiskomen.
Naar haar huis in Zwinderen, midden in het bos , haar vertrouwde plek.
Daar waar de natuur haar omarmt. Buiten op het terras nog samen koffie gedronken.
De frisse lucht, de rust, het moment… nog één keer bewust genieten.
Binnen hebben wij haar in bed gelegd, met uitzicht op haar tuin en de kippetjes. Haar plek. Haar rust. Haar thuis.
Ze keek ons aan… en gaf ons een warme, oprechte knuffel. Dankbaar.
“Het is goed zo,” sprak ze. En dat voelde je in alles.
Vandaag om 15.00 uur is deze krachtige, lieve vrouw Rikkie in alle rust en waardigheid ingeslapen, zoals zij het zelf heeft gewenst.
Het was een voorrecht om haar te mogen begeleiden. Een wens vol eigen regie, kracht en liefde , tot het allerlaatste moment.
Wij wensen haar en haar dierbaren alle rust, liefde en troost toe.
Wens is verzorgd door Annet & Bianca
Stichting Wensambulance Zuid-Oost Drenthe
Een dag om nooit te vergeten…
20-03-2026
Dankzij #Wildlands
Vanmorgen scheen de zon al vroeg. Annet en Bianca keken elkaar aan en zeiden: “Dit wordt een mooie dag. ”En dat werd het… een dag vol betekenis, liefde en herinneringen die voor altijd blijven.
Bij aankomst op Ellertsveld in Schoonoord gingen we naar de kamer van Hans. Een man die ernstig ziek is… en voor wie naar buiten gaan helaas niet meer vanzelfsprekend is.
Toen we binnenkwamen, keek Hans ons aan met zijn grote blauwe ogen. Een blik die alles zei: “Ik mag naar buiten…” En nog mooier: hij mocht naar zijn lievelingsdieren… de olifanten.
Samen met zijn vrouw Klaasje én de liefdevolle zorg van de zusters Anchela, Vivian, Geke en Annet maakten we ons klaar voor vertrek. Wat een warmte, wat een betrokkenheid… je voelde aan alles hoeveel zij voor Hans betekenen.
Terwijl we Hans voorzichtig op de brancard hielpen, ontstond er een warm gesprek. Je zag aan Klaasje hoeveel kracht het haar kost… maar ook hoeveel liefde er is. Want ondanks alles ging ze mee. Samen.
En Hans… met zijn humor, zelfs nu…”Dames, hebben jullie de bikini wel mee? Het is prachtig weer!” Er werd gelachen. Even geen zorgen. Even gewoon… genieten.
Bij vertrek stonden mensen buiten om hen uit te zwaaien. Warme woorden, lieve gebaren… een klein moment met grote betekenis.
Onderweg genoten we van de bloesem aan de bomen En de zon… die alles net even lichter maakte.
Bij de dierentuin aangekomen stond Gerrit (vrijwilligers dierentuin) ons al enthousiast op te wachten.
De kaartjes lagen klaar en de dag kon beginnen.
Eerst samen koffie en een koekje Willy sloot aan, die vandaag meeliep met de wensambulance. Samen begonnen we aan een bijzondere reis.
In de zon wandelden we rustig verder. Bij de aapjes zei Gerrit lachend: “Deze noemen we Johan Derksen… kijk die snor!” Er werd hard gelachen…En ja… zelfs op het gezicht van Hans verscheen een glimlach.
Daarna… het moment waar hij zo naar uitkeek: De olifanten. Met aandacht werd er verteld over deze prachtige dieren.
Ondertussen maakte Marielle van Hensum fotografie prachtige foto’s… herinneringen voor altijd.
Nog even langs de zeeleeuwen. En toen… gaf Hans zachtjes aan: “Het is goed zo… ik wil graag terug.”
En soms… zegt dat alles. Eén blik, één moment… en je weet: de wens is geslaagd.
Thuisgekomen hebben we Hans weer in bed gelegd. Hij viel vrijwel direct in slaap…Moe, maar voldaan.
Dit was geen gewone dag. Dit was een dag vol wilskracht, liefde en intense verbondenheid.
Een herinnering die blijft. Voor Hans. Voor Klaasje. Voor de zusters Anchela, Vivian, Geke en Annet. Voor ons allemaal.
Een dag om in het hart te bewaren
19-02-2026
Agnes (87) uit #zuidermarke leeft met dementie. Het verdriet dat herinneringen vervagen is groot…
Maar 18 februari maakten we samen een nieuwe.
Dankzij Stichting Wensambulance Zuid-Oost Drenthe mocht zij samen met haar dochter José naar het IJsbeelden Festival in Biddinghuizen
Het was brrr… ijskoud in de hallen,
maar wat was het indrukwekkend mooi.
Kunstwerken van ijs, met liefde door mensenhanden gemaakt.
Agnes’ mond viel open van verbazing , en die glimlach op haar gezicht zei alles.
Onder het genot van een warme kop koffie kwamen er zelfs herinneringen boven.
Een heerlijk lachmoment samen met haar dochter, én met Zariska en Bianca van de Wensambulance. Even geen zorgen. Alleen maar genieten.
Dank aan het gastvrije team van het #ijsbeeldenfestival voor het warme welkom.
Sommige herinneringen vervagen…
maar het gevoel van deze dag blijft.
Een wens vol ontroering in carnavalsdorp Bargeroosterveld
15-02-2026
Vandaag stond in Bargeroosterveld niet alleen de carnavalsoptocht centraal… maar vooral twee harten die even mochten stralen.
Johan, na een hersenbloeding en lichamelijk zeer beperkt, Liggend op de brancard werd hij vandaag weer even onderdeel van het leven, van muziek, van mensen, van kleur.
Mieke, geboren en getogen in Bargeroosterveld, keek er zó naar uit om “haar” dorp weer te zien tijdens carnaval.
Even terug naar waar haar hart ligt.
Zij kon gelukkig korte tijd op een stoel zitten om alles bewust mee te maken.
En wat was het een moment…
De wagens trokken feestelijk voorbij
Confetti kleurde de lucht
De muziek bracht herinneringen tot leven
En in hun ogen verschenen tranen van ontroering
Ze waren allebei zichtbaar geraakt.
Niet alleen door de optocht… maar door het gevoel erbij te horen.
Deze bijzondere wens werd mogelijk gemaakt door de verkeersregelaars en de vrijwilligers van Stichting Wensambulance Zuid-Oost Drenthe
Annet
Charles
Bianca
Ferry, voor de prachtige dronebeelden die dit moment voor altijd vastleggen vanuit de lucht
Samen maakten zij vandaag het verschil.
Samen zorgden zij voor een herinnering die blijft.
Want soms is een carnavalsoptocht méér dan feest.
Soms is het thuiskomen.
Soms is het leven voelen.
Wat een waardevolle, ontroerende dag.
Een wens. Een avond. Een herinnering voor altijd.
14-02-2026
Harma, 47 jaar
Spoedverpleegkundige
Iemand die haar hele leven klaarstond voor anderen.
Haar leven veranderde plotseling
De diagnose van een ernstige spierziekte, zonder kans op genezing.
Harma wilde dolgraag met haar moeder Thia ,
naar de #Lichtjesparade in #Emmercompascuum beleven
Nog een keer tussen de mensen zijn. De lichtjes zien. De muziek horen
En dankzij onze vrijwilligers werd het werkelijkheid. (Charles Annet Bianca)
Ze genoot zichtbaar. Haar glimlach, zegt genoeg…
Even was ze geen patiënt. Even was ze gewoon Harma.
Een bijzonder en ontroerend moment was het bezoek van het prinsenpaar van #kainbongels
Met een prachtige bos bloemen
Een gebaar vol warmte, respect en liefde
Dit is waarom wij dit doen.
Niet alleen vervoer
Maar waardigheid
Herinneringen
Dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt
Samen maken we het verschil
Een wens die het verschil maakt
Onze Wensambulance is er klaar voor!
Het verhaal van Yadon (23) uit Emmen
Een avond om nooit te vergeten bij WILDnights
Soms begint een bijzondere dag heel klein
Even weer thuis
Mooie stap vandaag!
Een dag om nooit te vergeten…
Maak kennis met Wensy onze nieuwe mascotte!
Owen
Een magische dag voor Noa Lynn
Een laatste groet vol liefde
Een onvergetelijke wens voor Cornelis (Kees)
Wens aanvraag van kleindochter Lisa
07-10-2025 Wens vervuld
Een dag vol liefde, lachen en herinneringen met Nico
Een dag vol bloemen en liefde
Wensvervulling voor Dhr Maarsingh een moment van thuiskomen
Een wens die méér was dan een rit...
Een magische laatste wens voor Lenie
De wensreis is begonnen!
Een dag om nooit te vergeten!
Op deze regenachtige dag waarin de wereld even wat grauwer lijkt, werd het voor Cor en Mien de Vette juist een dag om nooit te vergeten.